آرامگاه چهار امام شیعه پیش از تخریب در سال ۱۳۰۶ خورشیدی -----نامیدن صلح حضرت امام حسن (ع) با معاویه به عنوان نرمش قهرمانانه جفا در حق امام دوم معصوم (ع) می باشد ودلیل برنشناختن امام حسن(ع) می باشد هیچکدام از امامان دوازده گانه شیعه اهل نرمش با اهل خدعه ونیرنگ وعمله زر و زور وتزویر نبودند اگر امام حسن(ع) می خواست برمعاویه و امثال آنها پیروز شود می توانست به افراد متنفذی قول پست ومقام بدهد و با تزریق زر وطلاعده ای متنفذ را اجیر نماید کاری که معاویه ملعون وبقیه حاکمان انجام می دهند وبا کمک آنهاوبا تحمیق آنهااذهان عوام را به نفع خود بسیج نماید وبعد که بر دشمنان پیروز شد وصداهای مخالف را خوابانید سعی در پیاده نمودن حکومت واقعی اسلامی نمایند پس چرا با معاویه نرمش نشان دهند ؟ نه این صلح نشان از نرمش نبود واقعیت اینست که مردم آنزمان از نظر فکری وفرهنگی و همچنین ترکیب قدرتمندان جامعه...آماده گی برقرای حکومت اسلامی را آنگونه که مد نظر پیامبر اسلام حضرت محمد(ص) وامام اول شیعیان حضرت علی(ع) بود را نداشتند واین موضوع در زمان خلافت حضرت علی (ع) به عینه مشخص می باشد آن حضرت اگر اهل نرمش بودند می توانستند با امثال طلحه وزبیر برای مدت کوتاهی هم که شده سازش نماید وکار معاویه را بسازد ...امام حسن (ع) طبق مشیت الهی از قدرت کناره گیری کردند و این سنت تا زمان امام حسن عسگری (ع )امام یازدهم شیعیان ادامه داشت وحضرت حجت صاحب الزمان(ع)نیز چون جامعه اسلامی هنوز برای خلافت واقعی آمادگی ندارد هنوز به اذن الهی قیام خود را آغاز نکرده اند برچسبها: نرمش قهرمانانه, امام حسن مجتبی
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم مرداد ۱۳۹۴ساعت 14:30 توسط عبدالحسین
|
|
|
